ΠΑΝΑΓΙΑ

Η ζωή της με βάση την Καινή Διαθήκη και την Παράδοση

(2. Η Θεοτόκος μεγαλώνει τον Ιησού)

5

Η Θεοτόκος-- Μονή Χρυσοκουρδαλιώτισσας - Μεγάλη Δέηση

 

Η ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Όταν πέρασαν οκτώ μέρες από τη γέννηση του Ιησού, έπρεπε σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο να γίνει η θρησκευτική τελετή της περιτομής. Ο ευαγγελιστής Λουκάς περιγράφει το γεγονός (κ. 2): «Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τό παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ. Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν ἅγιον ἐπ' αὐτόν· καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. φῶς εἰς ἀποκά-λυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπεν πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.» 

Η τελετή της Περιτομής έγινε ενώ η Θεοτόκος βρισκόταν ακόμη στη Βηθλεέμ, μια και πέρασαν μόνο οκτώ μέρες από τη γέννηση του Ιησού και έτσι ανέβηκε με τον Ιωσήφ στη γειτονική Ιερουσαλήμ όπου βρισκόταν ο Ναός του Σολομώντα. Εκεί τους περίμενε ένα νέο θαύμα: Ο γέρων ιερέας Συμεών ξεσπά σε ύμνο προς το Θεό γιατί τον αξίωσε να πάρει στα χέρια του τον αναμενόμενο Μεσσία, που θα έφερνε τη σωτηρία στο λαό του. Παράλληλα προλέγει στην έκπληκτη Θεοτόκο πως άλλοι θα δεχτούν το γιο της και άλλοι όχι και πως η ίδια θα πονέσει πολύ για τη ζωή του τέκνου της.

Τα θαυμαστά γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο στη ζωή της Θεοτόκου και θα εξακολουθήσουν όπως ξέρουμε, όμως δεν την κυριεύει η αλαζονεία. Αντίθετα παραμένει ταπεινή και υπομονετική.

 4

Η Υπαπαντή - Μονή Χρυσοκουρδαλιώτισσας

Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ

Εκτός από το Λουκά κανένας άλλος ευαγγελιστής δεν περιγράφει τη γέννηση του Ιησού. Ο Λουκάς δεν κάμνει αναφορά στο άστρο. Σ’ αυτό αναφέρεται ο ευαγγελιστής Ματθαίος που περιγράφει την προσκύ-νηση των μάγων (κ.2 ): «Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ.  ἀκούσας δὲ Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς ἐταράχθη καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ' αὐτοῦ, καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ' αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτως γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου· 6 Καὶ σύ Βηθλέεμ, γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. Τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσεν παρ' αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος, καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλέεμ εἶπε· Πορευθέντες ἐξετάσατε ἀκριβῶς περὶ τοῦ παιδίου· ἐπὰν δὲ εὕρητε ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ. οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν· καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτοὺς ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον· ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα. καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν· καὶ χρηματισθέντες κατ' ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρῴδην, δι' ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν.»

Οι μόνοι, λοιπόν, επίσημοι που πήραν είδηση για τη γέννηση του Υιού του Θεού ήταν κάποιοι μάγοι από την Ανατολή, που μελετούσαν τις γραφές των Εβραίων και κατάλαβαν πως το παράξενο λαμπρό άστρο που παρουσιάστηκε ξαφνικά στον ουρανό, σήμαινε τη γέννηση κάποιου βασιλιά των γειτόνων τους και ήλθαν να του αποδώσουν τιμές κάμνοντας πολύ μακρινό ταξίδι. Έστω και μέσω αυτών οι αρχιερείς και γραμματείς ξύπνησαν από το λήθαργό τους, αλλά δεν καταδέχτηκαν να αναζητήσουν το Μεσσία που ανέμεναν, κι ας ήξεραν πως ήταν στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ, τη Βηθλεέμ. Μόνο ο δόλιος και αιμοβόρος βασιλιάς Ηρώδης προσποιήθηκε πως συγκινήθηκε. Οι ειδωλολάτρες μάγοι έψαξαν και βρήκαν τη Μαρία με το Θείο Τέκνο της και έκαμαν το καθήκον τους.

Στην περιγραφή του Ματθαίου αναφέρεται πως η Αγία Οικογένεια βρισκόταν πια σε σπίτι. Φαίνεται πως μετά την απογραφή και την αναχώρηση του πλήθους ο Ιωσήφ εγκατέστησε τη Θεοτόκο με τον Ιησού σε κάποιο, συγγενικό πιθανώς, σπίτι. Εκεί πρέπει να έμειναν μερικούς τουλάχιστο μήνες, μέχρι η μητέρα και το βρέφος να μπορούν να μετακινηθούν άνετα.

 

Η ΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Όμως θανάσιμος κίνδυνος παραμόνευε τον Ιησού και μέγιστη θλίψη τη μητέρα και τον προστάτη του. Γι’ αυτό ο Θεός επεμβαίνει για να τους γλιτώσει. Γράφει ο Ματθαίος στο ευαγγέλιό του (κ.3): «Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων· Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό. ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον,  καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου· ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλέεμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων. τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· Φωνὴ ἐν Ραμὰ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσί. Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ λέγων· Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ, τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου. ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ. ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἡρῴδου ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ' ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.»

Η Αγία Οικογένεια, λοιπόν, καταφεύγει στην ειδωλολατρική Αίγυπτο για να γλιτώσει από το μένος του αιμοσταγούς εβραίου βασιλιά Ηρώδη. Ήταν, ασφαλώς, ένα πολυήμερο, επικίνδυνο, περιπετειώδες και αγωνιώδες ταξίδι μέχρι η Αγία Οικογένεια να φτάσει στον προορισμό και να αισθανθεί μιαν κάποια ασφάλεια. Η ταλαιπωρία για τη Θεοτόκο, που είχε να φροντίσει ταυτόχρονα και ένα βρέφος, πρέπει να ήταν ιδιαίτερα σκληρή. Στην Αίγυπτο υπήρχε ισχυρή εβραϊκή παροικία και πιθανώς ανάμεσά της βρήκε καταφύγιο. Έμεινε στην προσφυγιά για δυο περίπου χρόνια. Εμείς γνωρίζουμε καλά τα βάσανα και τους καημούς της προσφυγιάς και μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυσκολίες που πρέπει να πέρασε όλη η οικογένεια, προ πάντων όμως η Θεοτόκος που είχε να μεγαλώσει σε ξένο τόπο ένα μωρό.

Η Αγία Οικογένεια επέστρεψε στην Παλαιστίνη μετά το θάνατο του διώκτη τους, αλλά για περισσότερη ασφάλεια κατοίκησε στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας κάπου 150 χιλιόμετρα μακριά από την Ιερουσαλήμ που ανήκε στην Ιουδαία, όπου βασίλευε τώρα ο γιος του Ηρώδη Αρχέλαος.

 

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΣΤΟ ΝΑΟ

Ο ευαγγελιστής Λουκάς (κ.2) αναφέρει και μια παρατήρηση που έκαμε η Θεοτόκος στον Ιησού όταν ήταν παιδάκι: «Καὶ ὡς ἐτέλεσαν πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἰς πόλιν ἑαυτῶν Ναζαρέτ. Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ' αὐτό. Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ' ἔτος εἰς Ἱερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα. καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς Ἱεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἔγνω Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ. νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι ἦλθον ἡμέρας ὁδὸν καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ τοῖς γνωστοῖς· καὶ μὴ εὑρόντες αὐτόν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ζητοῦντες αὐτόν. καὶ ἐγένετο μεθ' ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καὶ ἀκούοντα αὐτῶν καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς· ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ. καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε· Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με; καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς. καὶ κατέβη μετ' αὐτῶν καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ, καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. Καὶ Ἰησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.»

Τα ευαγγέλια επικεντρώνονται στον Ιησού και ειδικά στα τρία χρόνια της διδασκαλίας του. Έτσι ελάχιστα γράφουν για την παιδική του ζωή, την οποία μάλιστα οι ευαγγελιστές Μάρκος και Ιωάννης δεν την αναφέρουν καθόλου. Γι’αυτό και η αναφορά στη Θεοτόκο είναι συνήθως περιστασιακή, όπως στο πιο πάνω επεισόδιο.

Σ΄αυτό μπορεί να διακρίνει κάποιος την αγωνία μιας μητέρας που ψάχνει να βρει το παιδί της και την ανακουφιστική παρατήρηση που του κάνει όταν τον βρίσκει αμέριμνο να συζητά για υψηλά θέματα, ζώντας ουσιαστικά σε άλλους κόσμους από εκείνους που η ίδια, ως μητέρα, ανέμενε. Βέβαια η απάντηση του μοναχογιού της τη συνεφέρνει και της υπενθυμίζει πως το παιδί αυτό έχει μιαν ασυνήθιστη αποστολή.

Η παιδική ζωή του Ιησού δεν φαίνεται να προκάλεσε άλλα ιδιαίτερα προβλήματα στη Θεοτόκο μια και ο Λουκάς μας διαβεβαιώνει πως ήταν υπάκουο παιδί και πολύ προκομμένο.

 

Η ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ο Ματθαίος γράφει στο κεφάλαιο 13 του ευαγγελίου του: «καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν· Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις; οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; οὐχὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριὰμ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωσὴφ καὶ Σίμων καὶ Ἰούδας; καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσι; πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;»

Οι συγχωριανοί του Ιησού μαρτυρούν εδώ πως ο Ιησούς είχε τέσσερεις αδελφούς και κάποιες αδελφές, οι οποίες, σύμφωνα με κάποιους μελετητές, ήταν δυο. Αυτά τα έξη αδέλφια του Ιησού ήταν παιδιά της Μαρίας και του Ιωσήφ;

Το πιο πάνω ερώτημα ήταν μέρος του γενικότερου ερωτήματος για την παρθενία της Θεοτόκου.Το ερώτημα αυτό έθεσαν πρώτοι οι Εβιωνίτες, Ιουδαίοι ψευτοχριστιανοί, το δεύτερο μ.Χ. αιώνα. Έκτοτε άρχισαν έντονες θεολογικές συζητήσεις που κράτησαν μερικές εκατοντάδες χρόνια. Το ερώτημα έχει τρεις όψεις: Η παρθενία της Θεοτόκου κατά τη σύλληψη (Ευαγγελισμό), κατά τη γέννηση και μετά τη γέννηση του Ιησού.

Η παρθενία κατά τη σύλληψη του Ιησού μαρτυρείται καθαρά από το ευαγγέλιο του Λουκά, όταν η Μαρία απευθυνόμενη στον αρχάγγελο Γαβριήλ μόλις της ανακοίνωσε πως θα γεννήσει το γιο του Θεού, απορημένη απαντά: «Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;»

Η παρθενία της Θεοτόκου κατά τη γέννηση του Ιησού είναι θέμα πίστεως, στηρίζεται δε σε θεολογικές θέσεις. Δηλαδή με τη γέννηση οποιουδήποτε ανθρώπου κληρονομείται το προπατορικό αμάρτημα. Από αυτό απαλλάσσεται ο άνθρωπος με το Βάπτισμα. Ο Ιησούς ως Θεός ήταν αναμάρτητος, άρα η γέννησή του δεν επειρέασε την παρθενία της Μαρίας.  

Σύμφωνα με την Εκκλησία η Μαρία ως η γυναίκα που κυοφόρησε και γέννησε το Θεό, ως η εκλεκτή των εκλεκτών ανάμεσα στις γυναίκες, ήταν αδύνατο να υποκείψει σε ανθρώπινες αδυναμίες στο υπόλοιπο της ζωής της και να κάμει παιδιά με άλλο θνητό.

Η Εκκλησία λοιπόν πιστεύει στην αειπαρθενία της Θεοτόκου. Για το θέμα αυτό έγιναν μακρότατες και πολύχρονες θεολογικές συζητήσεις, γιατί υπήρχαν και αντίθετες απόψεις. Μετξύ των σπουδαίων πατέρων που υποστήριξαν με σοφά επιχειρήματα την αειπαρθενίαν της Θεοτόκου ήταν και ο Επίσκοπος Σαλαμίνας της Κύπρου Επιφάνειος (-373). Για το θέμα αυτό η επίσημη Εκκλησία πήρε θέση κατά την Ε’ Οικουμενική Σύνοδο το 553 μ.Χ.

Τι ήσαν όμως τα αδέλφια του Ιησού για τα οποία κάμνει λόγο ο ευαγγελιστής Ματθαίος; Δόθηκαν διάφορες ερμηνείες από τους πατέρες της Εκκλησίας. Σίγουρα δεν ήταν παιδιά της Μαρίας και σε κανένα σημείο της Καινής Διαθήκης δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Η πιο προφανής εξήγηση είναι πως ήταν παιδιά του Ιωσήφ από τον προηγούμενο γάμ του.

Συνέχεια

Ανδρέας Χρυσάνθου

Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4

ΠΑΝΑΓΙΑ

Η ζωή της με βάση την Καινή Διαθήκη και την Παράδοση