ΠΑΝΑΓΙΑ

Η ζωή της με βάση την Καινή Διαθήκη και την Παράδοση

(3. Το τέλος)

Platytera

Η Πλατυτέρα - Μονή Χρυσοκουρδαλιώτισσας - Τοιχογραφία


Ο ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΝΑ

Όταν ο Ιησούς Χριστός άρχισε το κοσμοσωτήριο έργο του η μητέρα του, η Θεοτόκος είχε πολύ διακριτική παρουσία. Συγκεκριμένα παρουσιάζεται στο πρώτο θαύμα που έκανε ο Υιός της στο γάμο της Κανά και για λίγο μετά από το θαύμα αυτό όπως φαίνεται πιο κάτω. Γράφει, λοιπόν, ο ευαγγελιστής Ιωάννης (κ.2) « Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦν ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ ἐκεῖ· ἐκλήθη δὲ καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον. καὶ ὑστερήσαντος οἴνου λέγει ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ πρὸς αὐτόν· Οἶνον οὐκ ἔχουσιν. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου. λέγει ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις· Ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν ποιήσατε. ἦσαν δὲ ἐκεῖ ὑδρίαι λίθιναι ἓξ κείμεναι, κατὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν Ἰουδαίων, χωροῦσαι ἀνὰ μετρητὰς δύο ἢ τρεῖς. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Γεμίσατε τὰς ὑδρίας ὕδατος. καὶ ἐγέμισαν αὐτὰς ἕως ἄνω. καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἀντλήσατε νῦν καὶ φέρετε τῷ ἀρχιτρικλίνῳ· καὶ ἤνεγκαν. ὡς δὲ ἐγεύσατο ὁ ἀρχιτρίκλινος τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον - καὶ οὐκ ᾔδει πόθεν ἐστίν· οἱ δὲ διάκονοι ᾔδεισαν οἱ ἠντληκότες τὸ ὕδωρ - φωνεῖ τὸν νυμφίον ὁ ἀρχιτρίκλινος καὶ λέγει αὐτῷ· Πᾶς ἄνθρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίθησι, καὶ ὅταν μεθυσθῶσι, τότε τὸν ἐλάσσω· σὺ τετήρηκας τὸν καλὸν οἶνον ἕως ἄρτι. Ταύτην ἐποίησεν τὴν ἀρχὴν τῶν σημείων ὁ Ἰησοῦς ἐν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐφανέρωσε τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. Μετὰ τοῦτο κατέβη εἰς Καπερναοὺμ αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐκεῖ ἔμεινεν οὐ πολλὰς ἡμέρας.»

Η απάντηση του Ιησού στη μητέρα του «τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι;» δεν υποκρύπτει αγένεια προς αυτή. Ο Ιησούς ήθελε να δείξει δημόσια πως, τώρα που αρχίζει το έργο του, γι αυτόν όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι. Η Μαρία αντιλαμβάνεται το νόημα της απάντησης του Υιού της και αντί να δυσανασχετίσει καλεί κοντά της τους υπηρέτες και τους υποδεικνύει: «Ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν ποιήσατε.» Μόνο μια τέτοια μάνα, σαν τη κεχαριτομένη κόρη της Ναζαρέτ, μπορεί να καταλάβει το παιδί της.

Μετά το γάμο της Κανά, η Θεοτόκος ακολουθεί για λίγο τον Υιό της και αφού βεβαιώνεται πια πως το έργο του ευλογείται από το Θεό, επιστέφει ήσυχα στη Ναζαρέτ για να αφοσιωθεί στο νοικοκυριό της και τη μέριμνα των παιδιών του Ιωσήφ.

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Μπορεί η Μαρία να ζει στη Ναζαρέτ τα τρία χρόνια της διδασκαλίας του Ιησού αλλά η καρδιά της ακολουθεί το μοναχογιό της γι’ αυτό κάποτε, μεσούσης της αποστολής του σπεύδει να τον συναντήσει με άλλους συγγενείς για να δει, σαν μάνα, πως περνά το παιδί της, ίσως και για να το καμαρώσει.

Γράφει ο Λουκάς (κ 8) «Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ καθεξῆς καὶ αὐτὸς διώδευεν κατὰ πόλιν καὶ κώμην κηρύσσων καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ δώδεκα σὺν αὐτῷ,  καὶ γυναῖκές τινες αἳ ἦσαν τεθεραπευμέναι ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν καὶ ἀσθενειῶν, Μαρία ἡ καλουμένη Μαγδαληνή, ἀφ' ἧς δαιμόνια ἑπτὰ ἐξεληλύθει,  καὶ Ἰωάννα γυνὴ Χουζᾶ ἐπιτρόπου Ἡρῴδου καὶ Σουσάννα καὶ ἕτεραι πολλαί, αἵτινες διηκόνουν αὐτῷ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς. 4 Συνιόντος δὲ ὄχλου πολλοῦ καὶ τῶν κατὰ πόλιν ἐπιπορευομένων πρὸς αὐτὸν εἶπε διὰ παραβολῆς· Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ.... αὐτῷ, καὶ ὃς ἐὰν μὴ ἔχῃ, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ' αὐτοῦ. Παρεγένοντο δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον. καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων· Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω ἰδεῖν σε θέλοντες. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· Μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες αὐτόν.»

Θα μπορούσε να πει κανείς πως η Παναγία πληγώθηκε από τα λόγια του παιδιού της. Η Μαρία όμως ήξερε γιατί απάντησε με τέτοιο τρόπο ο Υιός της. Σ΄αυτήν ήταν αρκετό να δει πως το παιδί της ήταν καλά, κάποιες γυναίκες τον υπηρετούσαν και το έργο του πήγαινε μια χαρά. Τι άλλο θα ήθελε μια μάνα;

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Stavrosi

Η Σταύρωση -  Μονή Χρυσοκουρδαλιώτισσας - Εικόνα Δωδεκαόρτου 


Η Παναγία παρέμενε στη Ναζαρέτ πληροφορούμενη από γνωστούς και φίλους τα του Υιού της. Χαρές και λύπες διαδέχονταν η μια την άλλη. Ο απλός κόσμος εύρισκε ανακούφιση από τις διδαχές του παιδιού της. Χαροκαμένοι και χρόνια άρρωστοι ξανάβρισκαν τη χαρά της ζωής. Όμως η καθεστηκία τάξις, ιερείς, γραμματείς και φαρισαίοι όχι μόνο περιφρονούσαν το έργο του Ιησού αλλά ήθελαν το κακό του. Τελικά για να ανακόψουν το ρεύμα του λαού που διαμορφωνόταν υπέρ του αποφάσισαν να τον εξοντώσουν. Όλα όμως εξελίχθησαν τόσο γρήγορα που μόλις και πρόλαβε να φτάσει από τη μακρινή Ναζαρέτ το μαρτυρικό θάνατό του. Φαίνεται πως η Μαρία δεν πρόλαβε τη σύλληψη, τη δίκη και τον εξευτελισμό του Υιού της από τους υπηρέτες των ιερέων και τους ρωμαίους στρατιώτες. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει την παρουσία της Μαρίας κάτω από το Σταυρό του Κυρίου (κ. 19): «Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ· Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου, εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπ' ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια. Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· Διψῶ. σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν· οἱ δὲ πλήσαντες σπόγγον ὄξους καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι.  ὅτε οὖν ἔλαβε τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπε· Τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα.»

Ο Ιησούς, εδώ, υποφέροντας ως άνθρωπος, μιλά για τη μάννα του όχι όπως στο γάμο της Κανά ή όταν πήγε να Τον συναντήσει συνο-δευόμενη από τα «αδέλφια» του αλλά αφήνει όλη την αγάπη που είχε ως μοναχογιός να εκδηλωθεί: Αναθέτει την προστασία της στον αγαπημένο μαθητή του και όχι σε κάποιο από τα «αδέλφια» του, πράγμα που δείχνει την απουσία αίματος μεταξύ τους.

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Τα ευαγγέλια δεν αναφέρουν τη Θεοτόκο κατά την Ταφή, την Ανάσταση ή την Ανάληψη του Κυρίου. Αναφορά γίνεται μόνο για το τι ακολούθησε από την Ανάληψη μέχρι την Πεντηκοστή. Γράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων (κ. 1): «καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ, οἳ καὶ εἶπον· Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ'ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν. Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλὴμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν. καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτε-ροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει σὺν γυναιξὶ καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.»

Η Παναγία, λοιπόν, φαίνεται πως μετά την ανάθεση της προστασίας της από το Χριστό στο μαθητή του Ιωάννη, ήταν φυσικό να παραμείνει με τους μαθητές του Χριστού. Όπως αναφέρει  πιο πάνω ο ευαγγελιστής Λουκάς η Θεοτόκος έμενε με τους μαθητές του Χριστού στο υπερώον της Ιερουσαλήμ περιμένοντας την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.

 

Analypsi

Η Ανάληψη - Μονή Χρυσοκουρδαλώτισσας - Εικόνα Δωδεκαόρτου

(Σύμφωνα με την παράδοση η Θεοτόκος ήταν παρούσα στην Ανάληψη του Κυρίου)

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Τι έγινε με τη Θεοτόκο μετά την Πεντηκοστή; Η Καινή Διαθήκη δεν κάνει καμία αναφορά. Μερικοί υποστηρίζουν πως την πήρε μαζί του ο Ιωάννης ο Θεολόγος, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού. Ως γνωστόν ο Ιωάννης έζησε και δίδαξε για αρκετά χρόνια στην Έφεσο. Άλλοι υποστηρίζουν, πως, η Θεοτόκος θα έφυγε για κάποιο χρονικό διάστημα από την Ιερουσαλήμ, λόγω των διωγμών των Εβραίων εναντίον των Χριστιανών, αλλά επέστρεψε μετά μαζί με τον Ιωάννη και κάποιους άλλους μαθητές του Χριστού όταν τα πράγματα ηρέμησαν.

Η Θεοτόκος φαίνεται πως κοιμήθηκε το 1948, πιθανώς στη Γεσθη-μανή, δίπλα στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με την υμνολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την Κοίμηση της Θεοτόκου ένα σύννεφο άρπαξε τους Αποστόλους από τα πέρατα της τότε γνωστής οικουμένης και τους έφερε δίπλα της για τον ύστατο αποχαιρετισμό.

Είναι γνωστόν πως στη σημερινή Τουρκία, κοντά στην αρχαία Έφεσο υπάρχει ένα χωριό που λέγεται Καπουλή-Παναγιά. Σύμφωνα με κάποιους ερευνητές εδώ έζησε τα τελευταία χρόνια της η Θεοτόκος. Δίπλα στην Έφεσο βρισκόταν ο Ιωάννης ο Θεολόγος που είχε την εντολή από τον Κύριο να έχει τη φροντίδα της μητέρας του. Στην Έφεσο διέδιδε το Χριστιανισμό ο Ιωάννης και παράλληλα φρόντιζε τη Θεοτόκο. Υπάρχει ισχυρισμός ότι εκεί κοιμήθηκε η Θεοτόκος.  Η εκδοχή αυτή δεν έχει πολλούς υποστηριχτές εκτός από τους Τούρκους που, για τουριστικούς λόγους, επιδεικνύουν, μάλιστα, και τα ερείπια της οικίας όπου «έμενε» η Μαρία.

 

Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Kimisi

Η Κοιίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου - Μονή Χρυσοκουρδαλιώτισσας - Τοιχογραφία


΄Μετά την κοίμησή της η Θεοτόκος ταφήκε με τιμές από του μαθητές του Κυρίου στη Γεσθημανή. Η παράδοση λέει πως από τους αποστόλους απουσίαζε ο «άπιστος» Θωμάς που έφθασε τρεις ημέρες μετά την ταφή και θερμοπαρακαλούσε να ανοιχθεί ο τάφος για να ασπασθεί τη Θεοτόκο. Όταν οι άλλοι μαθητές ενέδωσαν και ο τάφος ανοίχθηκε, μέσα σ’ αυτόν βρέθηκαν μόνο τα «οθόνια». Ήταν φανερό πως η Θεοτόκος «μετέστη»  ένσωμη στους ουρανούς όπως άρμοζε στη μητέρα του Υιού του Θεού και σωτήρα του κόσμου. Εξάλλου πουθενά δεν αναφέρονται λείψανα της Παναγίας.

Για το θέμα της μετάστασης της Θεοτόκου φαίνεται πως πρώτος έγραψε ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος (†373). Στο θέμα αυτό, όπως και για το θέμα της αειπαρθενίας θεολόγησε με σθένος ο «δικός» μας πατέρας άγιος Επιφάνειος της Σαλαμίνας (†403) και αργότερα ο επιφανής υπέρμαχος των αρετών της Θεοτόκου και μέγας υμνητής της άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (†749).

Για το ζήτημα της μετάστασης της Θεοτόκου η επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία δεν πήρε ποτέ απόφαση. Όμως η εκκλησιαστική μας παράδοση, η υμνολογία και η αγιογραφία το έχουν ασπασθεί.

Πάνω από τον τάφο της Θεοτόκου Αναγέρθηκε ναός ο οποίος ανήκει στουυς Ελληνορθοδόξους της Παλαιστίνης. Ο ναός κτίστηκε σύμφωνα με μια παράδοση από την Αγία Ελένη, σύμφωνα όμως με γραπτές μαρτυρίες κτίστηκε γύρω στο 350 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεοδόσιο.

 

Ανδρέας Χρυσάνθου

Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΝΑ

Όταν ο Ιησούς Χριστός άρχισε το κοσμοσωτήριο έργο του η μητέρα του, η Θεοτόκος είχε πολύ διακριτική παρουσία. Συγκεκριμένα παρουσιάζεται στο πρώτο θαύμα που έκανε ο Υιός της στο γάμο της Κανά και για λίγο μετά από το θαύμα αυτό όπως φαίνεται πιο κάτω. Γράφει, λοιπόν, ο ευαγγελιστής Ιωάννης (κ.2) « Κα τ μρ τ τρτ γμος γνετο ν Καν τς Γαλιλαας, κα ν μτηρ το ησο κε· κλθη δ κα ησος κα ο μαθητα ατο ες τν γμον. κα στερσαντος ονου λγει μτηρ το ησο πρς ατν· Ονον οκ χουσιν. λγει ατ ησος· Τ μο κα σο, γναι; οπω κει ρα μου. λγει μτηρ ατο τος διακνοις· ,τι ν λγ μν ποισατε. σαν δ κε δραι λθιναι ξ κεμεναι, κατ τν καθαρισμν τν ουδαων, χωροσαι ν μετρητς δο τρες. λγει ατος ησος· Γεμσατε τς δρας δατος. κα γμισαν ατς ως νω. κα λγει ατος· ντλσατε νν κα φρετε τ ρχιτρικλν· κα νεγκαν. ς δ γεσατο ρχιτρκλινος τ δωρ ονον γεγενημνον - κα οκ δει πθεν στν· ο δ δικονοι δεισαν ο ντληκτες τ δωρ - φωνε τν νυμφον ρχιτρκλινος κα λγει ατ· Πς νθρωπος πρτον τν καλν ονον τθησι, κα ταν μεθυσθσι, ττε τν λσσω· σ τετρηκας τν καλν ονον ως ρτι. Τατην ποησεν τν ρχν τν σημεων ησος ν Καν τς Γαλιλαας κα φανρωσε τν δξαν ατο, κα πστευσαν ες ατν ο μαθητα ατο. Μετ τοτο κατβη ες Καπερναομ ατς κα μτηρ ατο κα ο δελφο ατο κα ο μαθητα ατο, κα κε μεινεν ο πολλς μρας.»

 

Η απάντηση του Ιησού στη μητέρα του «τ μο κα σο, γναι;» δεν υποκρύπτει αγένεια προς αυτή. Ο Ιησούς ήθελε να δείξει δημόσια πως, τώρα που αρχίζει το έργο του, γι αυτόν όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι. Η Μαρία αντιλαμβάνεται το νόημα της απάντησης του Υιού της και αντί να δυσανασχετίσει καλεί κοντά της τους υπηρέτες και τους υποδεικνύει: «,τι ν λγ μν ποισατε.» Μόνο μια τέτοια μάνα, σαν τη κεχαριτομένη κόρη της Ναζαρέτ, μπορεί να καταλάβει το παιδί της.

 

Μετά το γάμο της Κανά, η Θεοτόκος ακολουθεί για λίγο τον Υιό της και αφού βεβαιώνεται πια πως το έργο του ευλογείται από το Θεό, επιστέφει ήσυχα στη Ναζαρέτ για να αφοσιωθεί στο νοικοκυριό της και τη μέριμνα των παιδιών του Ιωσήφ.

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Μπορεί η Μαρία να ζει στη Ναζαρέτ τα τρία χρόνια της διδασκαλίας του Ιησού αλλά η καρδιά της ακολουθεί το μοναχογιό της γι’ αυτό κάποτε, μεσούσης της αποστολής του σπεύδει να τον συναντήσει με άλλους συγγενείς για να δει, σαν μάνα, πως περνά το παιδί της, ίσως και για να το καμαρώσει.

 

Γράφει ο Λουκάς (κ 8) «Κα γνετο ν τ καθεξς κα ατς διδευεν κατ πλιν κα κμην κηρσσων κα εαγγελιζμενος τν βασιλεαν το Θεο, κα ο δδεκα σν ατ,  κα γυνακς τινες α σαν τεθεραπευμναι π νσων κα μαστγων κα πνευμτων πονηρν κα σθενειν, Μαρα καλουμνη Μαγδαλην, φ' ς δαιμνια πτ ξεληλθει,  κα ωννα γυν Χουζ πιτρπου ρδου κα Σουσννα κα τεραι πολλα, ατινες διηκνουν ατ π τν παρχντων ατας. 4 Συνιντος δ χλου πολλο κα τν κατ πλιν πιπορευομνων πρς ατν επε δι παραβολς· ξλθεν σπερων το σπεραι τν σπρον ατοῦ.... ατ, κα ς ἐὰν μ χ, κα δοκε χειν ρθσεται π' ατο. Παρεγνοντο δ πρς ατν μτηρ κα ο δελφο ατο, κα οκ δναντο συντυχεν ατ δι τν χλον. κα πηγγλη ατ λεγντων· μτηρ σου κα ο δελφο σου στκασιν ξω δεν σε θλοντες. δ ποκριθες επεν πρς ατος· Μτηρ μου κα δελφο μου οτο εσιν ο τν λγον το Θεο κοοντες κα ποιοντες ατν

 

Θα μπορούσε να πει κανείς πως η Παναγία πληγώθηκε από τα λόγια του παιδιού της. Η Μαρία όμως ήξερε γιατί απάντησε με τέτοιο τρόπο ο Υιός της. Σ΄αυτήν ήταν αρκετό να δει πως το παιδί της ήταν καλά, κάποιες γυναίκες τον υπηρετούσαν και το έργο του πήγαινε μια χαρά. Τι άλλο θα ήθελε μια μάνα;

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Η Παναγία παρέμενε στη Ναζαρέτ πληροφορούμενη από γνωστούς και φίλους τα του Υιού της. Χαρές και λύπες διαδέχονταν η μια την άλλη. Ο απλός κόσμος εύρισκε ανακούφιση από τις διδαχές του παιδιού της. Χαροκαμένοι και χρόνια άρρωστοι ξανάβρισκαν τη χαρά της ζωής. Όμως η καθεστηκία τάξις, ιερείς, γραμματείς και φαρισαίοι όχι μόνο περιφρονούσαν το έργο του Ιησού αλλά ήθελαν το κακό του. Τελικά για να ανακόψουν το ρεύμα του λαού που διαμορφωνόταν υπέρ του αποφάσισαν να τον εξοντώσουν. Όλα όμως εξελίχθησαν τόσο γρήγορα που μόλις και πρόλαβε να φτάσει από τη μακρινή Ναζαρέτ το μαρτυρικό θάνατό του. Φαίνεται πως η Μαρία δεν πρόλαβε τη σύλληψη, τη δίκη και τον εξευτελισμό του Υιού της από τους υπηρέτες των ιερέων και τους ρωμαίους στρατιώτες. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει την παρουσία της Μαρίας κάτω από το Σταυρό του Κυρίου (κ. 19): «Ο μν ον στρατιται τατα ποησαν. εστκεισαν δ παρ τ σταυρ το ησο μτηρ ατο κα δελφ τς μητρς ατο, Μαρα το Κλωπ κα Μαρα Μαγδαλην. ησος ον δν τν μητρα κα τν μαθητν παρεσττα ν γπα, λγει τ μητρ ατο· Γναι, δε υἱός σου, ετα λγει τ μαθητ· δο μτηρ σου. κα π' κενης τς ρας λαβεν μαθητς ατν ες τ δια. Μετ τοτο εδς ησος τι πντα δη τετλεσται, να τελειωθ γραφ, λγει· Διψ. σκεος ον κειτο ξους μεστν· ο δ πλσαντες σπγγον ξους κα σσπ περιθντες προσνεγκαν ατο τ στματι.  τε ον λαβε τ ξος ησος επε· Τετλεσται, κα κλνας τν κεφαλν παρδωκε τ πνεμα.»

 

Ο Ιησούς, εδώ, υποφέροντας ως άνθρωπος, μιλά για τη μάννα του όχι όπως στο γάμο της Κανά ή όταν πήγε να Τον συναντήσει συνο-δευόμενη από τα «αδέλφια» του αλλά αφήνει όλη την αγάπη που είχε ως μοναχογιός να εκδηλωθεί: Αναθέτει την προστασία της στον αγαπημένο μαθητή του και όχι σε κάποιο από τα «αδέλφια» του, πράγμα που δείχνει την απουσία αίματος μεταξύ τους.

 

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Τα ευαγγέλια δεν αναφέρουν τη Θεοτόκο κατά την Ταφή, την Ανάσταση ή την Ανάληψη του Κυρίου. Αναφορά γίνεται μόνο για το τι ακολούθησε από την Ανάληψη μέχρι την Πεντηκοστή. Γράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων (κ. 1): «κα ς τενζοντες σαν ες τν ορανν πορευομνου ατο, κα δο νδρες δο παρειστκεισαν ατος ν σθτι λευκ, ο κα επον· νδρες Γαλιλαοι, τ στκατε μβλποντες ες τν ορανν; οτος ησος ναληφθες φ'μν ες τν ορανν, οτως λεσεται, ν τρπον θεσασθε ατν πορευμενον ες τν ορανν. Ττε πστρεψαν ες ερουσαλμ π ρους το καλουμνου λαινος, στιν γγς ερουσαλμ, σαββτου χον δν. κα τε εσλθον, νβησαν ες τ περον ο σαν καταμνοντες, τε Πτρος κα Ἰάκωβος κα ωννης κα νδρας, Φλιππος κα Θωμς, Βαρθολομαος κα Ματθαος, Ἰάκωβος λφαου κα Σμων Ζηλωτς κα οδας ακβου. οτοι πντες σαν προσκαρτε-ροντες μοθυμαδν τ προσευχ κα τ δεσει σν γυναιξ κα Μαρίᾳ τ μητρ το ησο κα σν τος δελφος ατο

 

Η Παναγία, λοιπόν, φαίνεται πως μετά την ανάθεση της προστασίας της από το Χριστό στο μαθητή του Ιωάννη, ήταν φυσικό να παραμείνει με τους μαθητές του Χριστού. Όπως αναφέρει  πιο πάνω ο ευαγγελιστής Λουκάς η Θεοτόκος έμενε με τους μαθητές του Χριστού στο υπερώον της Ιερουσαλήμ περιμένοντας την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.

 

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Τι έγινε με τη Θεοτόκο μετά την Πεντηκοστή; Η Καινή Διαθήκη δεν κάνει καμία αναφορά. Μερικοί υποστηρίζουν πως την πήρε μαζί του ο Ιωάννης ο Θεολόγος, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού. Ως γνωστόν ο Ιωάννης έζησε και δίδαξε για αρκετά χρόνια στην Έφεσο. Άλλοι υποστηρίζουν, πως, η Θεοτόκος θα έφυγε για κάποιο χρονικό διάστημα από την Ιερουσαλήμ, λόγω των διωγμών των Εβραίων εναντίον των Χριστιανών, αλλά επέστρεψε μετά μαζί με τον Ιωάννη και κάποιους άλλους μαθητές του Χριστού όταν τα πράγματα ηρέμησαν.

 

Η Θεοτόκος φαίνεται πως κοιμήθηκε το 1948, πιθανώς στη Γεσθη-μανή, δίπλα στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με την υμνολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την Κοίμηση της Θεοτόκου ένα σύννεφο άρπαξε τους Αποστόλους από τα πέρατα της τότε γνωστής οικουμένης και τους έφερε δίπλα της για τον ύστατο αποχαιρετισμό.

 

Είναι γνωστόν πως στη σημερινή Τουρκία, κοντά στην αρχαία Έφεσο υπάρχει ένα χωριό που λέγεται Καπουλή-Παναγιά. Σύμφωνα με κάποιους ερευνητές εδώ έζησε τα τελευταία χρόνια της η Θεοτόκος. Δίπλα στην Έφεσο βρισκόταν ο Ιωάννης ο Θεολόγος που είχε την εντολή από τον Κύριο να έχει τη φροντίδα της μητέρας του. Στην Έφεσο διέδιδε το Χριστιανισμό ο Ιωάννης και παράλληλα φρόντιζε τη Θεοτόκο. Υπάρχει ισχυρισμός ότι εκεί κοιμήθηκε η Θεοτόκος.  Η εκδοχή αυτή δεν έχει πολλούς υποστηριχτές εκτός από τους Τούρκους που, για τουριστικούς λόγους, επιδεικνύουν, μάλιστα, και τα ερείπια της οικίας όπου «έμενε» η Μαρία.

 

Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

΄Μετά την κοίμησή της η Θεοτόκος ταφήκε με τιμές από του μαθητές του Κυρίου στη Γεσθημανή. Η παράδοση λέει πως από τους αποστόλους απουσίαζε ο «άπιστος» Θωμάς που έφθασε τρεις ημέρες μετά την ταφή και θερμοπαρακαλούσε να ανοιχθεί ο τάφος για να ασπασθεί τη Θεοτόκο. Όταν οι άλλοι μαθητές ενέδωσαν και ο τάφος ανοίχθηκε, μέσα σ’ αυτόν βρέθηκαν μόνο τα «οθόνια». Ήταν φανερό πως η Θεοτόκος «μετέστη»  ένσωμη στους ουρανούς όπως άρμοζε στη μητέρα του Υιού του Θεού και σωτήρα του κόσμου. Εξάλλου πουθενά δεν αναφέρονται λείψανα της Παναγίας.

Για το θέμα της μετάστασης της Θεοτόκου φαίνεται πως πρώτος έγραψε ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος (†373). Στο θέμα αυτό, όπως και για το θέμα της αειπαρθενίας θεολόγησε με σθένος ο «δικός» μας πατέρας άγιος Επιφάνειος της Σαλαμίνας (†403) και αργότερα ο επιφανής υπέρμαχος των αρετών της Θεοτόκου και μέγας υμνητής της άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (†749).

 

Για το ζήτημα της μετάστασης της Θεοτόκου η επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία δεν πήρε ποτέ απόφαση. Όμως η εκκλησιαστική μας παράδοση, η υμνολογία και η αγιογραφία το έχουν ασπασθεί.

 

Πάνω από τον τάφο της Θεοτόκου Αναγέρθηκε ναός ο οποίος ανήκει στουυς Ελληνορθοδόξους της Παλαιστίνης. Ο ναός κτίστηκε σύμφωνα με μια παράδοση από την Αγία Ελένη, σύμφωνα όμως με γραπτές μαρτυρίες κτίστηκε γύρω στο 350 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεοδόσιο.