ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ


Ap_Andreas

Η καταγωγή του Ανδρέα

Ο Απόστολος Ανδρέας γεννήθηκε στη Βησθαϊδά, μια μικρή πόλη της Παλαιστίνης στην περιοχή της Γαλιλαίας, λίγα χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός. Οι γονείς του Ιωνάς και Ιωάννα, ήταν εξελληνισμένοι Εβραίοι, γι αυτό του έδωσαν το όνομα Ανδρέας που είναι Ελληνικό και αλλιώς γράφεται Ανδρεύς ή Ανδρείας. (Στο χωριό μου, τα Σπήλια, χρησιμοποιούσαν μερικές φορές το Αντρείας αντί του Αντρέας!).   Αδελφός του Ανδρέα ήταν ο Σίμων (αργότερα κορυφαίος Απόστολος Πέτρος), που ήταν λίγο μεγαλύτερός του. Ο Σίμων ήταν παντρεμένος και κατοικούσε στην Καπερναούμ, μερικά χιλιόμετρα δυτικά της Βησθαϊδά. Ο Ανδρέας ήταν ελεύθερος και παρέμεινε έτσι σε όλη του τη ζωή.

 

Η Βησθαϊδά βρίσκεται κοντά στη λίμνη Τιβεριάδα. Από τη λίμνη αυτή πηγάζει ο Ιορδάνης ποταμός. Η Καπερναούμ ήταν κτισμένη στις όχθες της Τιβεριάδας. Στην οικία του Σίμωνα κατοικούσε και ο Ανδρέας, γιατί ήταν συνεργάτες στη δουλειά τους. Τα δυο αδέλφια Σίμων και Ανδρέας ήταν ψαράδες. Είχαν δικό τους ψαροκάικο και στη δούλεψή τους είχαν δυο άλλα αδέλφια, τον Ιωάννη (αργότερα Ευαγγελιστή Ιωάννη) και τον Ιάκωβο, γιους του Ζεβεδαίου.

Galilee

Λίμνη Τιβεριάδα -Ιορδάνης ποταμός

 

Ο Ανδρέας δε φαίνεται να διακρινόταν για τη μόρφωσή του, αλλά ήταν ένας ανοικτόμυαλος νέος που ήξερε τόσο την Εβραϊκή όσο και την Ελληνική γλώσσα. Οι εξελληνισμένοι γονείς του τον έμαθαν να ψάχνει, όπως και οι Έλληνες, την αλήθεια. Έτσι δεν καλουπιάστηκε μέσα στις αυστηρές αρχές του Ιουδαϊσμού, αλλά έψαχνε να βρει το ορθό. Ήταν ένας νέος χαμηλών τόνων, που προτιμούσε να ακούει παρά να μιλά και να ζυγιάζει μέσα του αυτά που μάθαινε, για να βρει το σωστό και αυτό να ακολουθήσει.

 

Ο Ανδρέας μαθητής του Πρόδρομου

Πολύ κοντά στην αλήθεια που έψαχνε ο Αντρέας, ήταν το κήρυγμα του Ιωάννη του Πρόδρομου, που δρούσε λίγο πιο νότια από τη λίμνη της Τιβεριάδος, στις όχθες του Ιορδάνη ποταμού. Ο Ανδρέας, μαζί με το συνεργάτη του Ιωάννη  έγιναν μαθητές του Πρόδρομου, χωρίς όμως να έχουν εγκαταλείψει την κοινή τους δουλειά. Ο Πρόδρομος ζητούσε από το λαό να μετανοήσει και να προετοιμασθεί για τον ερχομό του Μεσσία. Ταυτόχρονα κήρυττε την αλληλεγγύη και στηλίτευε χωρίς φόβο τον ανήθικο τρόπο ζωής του βασιλιά Ηρώδη, που ήταν παροιμιώδης για τα γλέντια του. Ο Ηρώδης ήταν κόλακας των Ρωμαίων κατακτητών. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ζούσε ασκητικότατα  και ζητούσε, μεταξύ άλλων, από τους Εβραίους φοροεισπράχτορες να μην καταδυναστεύουν το λαό. Όλα αυτά μέτρησαν πολύ στο ανήσυχο πνεύμα του Ανδρέα γι αυτό και κάθε τόσο έτρεχε να ακούσει τον επαναστάτη δάσκαλο.

 

Ανδρέας ο Πρωτόκλητος

Κάποια μέρα περνούσε από την περιοχή δράσεως του Πρόδρομου ο Ιησούς και έγινε το εξής σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ιωάννη (κ.1): «Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ ᾿Ιωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ ᾿Ιησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ ᾿Ιησοῦ. στραφεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς· τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ραββί· ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον διδάσκαλε· ποῦ μένεις; λέγει αὐτοῖς· ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. ἦλθον οὖν καὶ εἶδον ποῦ μένει, καὶ παρ' αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ἦν ᾿Ανδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ ᾿Ιωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ. Εὑρίσκει οὗτος πρῶτον τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ· Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν· ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον Χριστός· καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ· σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς, ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος.»

 

Ο Ανδρέας λοιπόν (και ο Ιωάννης) αφού άκουσαν τον έπαινο του δασκάλου τους για τον Ιησού και εντυπωσιάστηκαν από τα πρώτα του λόγια, τον ακολούθησαν και έμειναν μαζί του όλη την ημέρα. Από όσα άκουσε ο Ανδρέας πείστηκε πως ο Ιησούς ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας του Ισραήλ. Τόση ήταν η πίστη του, που, έγινε αμέσως και ο «πρώτος ευαγγελιστής», μεταφέροντας το χαρμόσυνο άγγελμα στο μεγαλύτερό του αδελφό Σίμωνα και πείθοντάς τον να γνωρίσει προσωπικά τον Ιησού. Ο Ιησούς εντυπωσιάστηκε από το Σίμωνα και προφήτευσε πως θα ονομασθεί Πέτρος, γιατί θα γίνει η πέτρα πάνω στην οποία ο ίδιος θα οικοδομήσει την Εκκλησία του. Τα δυο αδέλφια έγιναν έτσι μαθητές του Ιησού, με τον Ανδρέα (μαζί με τον Ιωάννη) να έχει δεχθεί πρώτος την κλήση από τον Κύριο, γι αυτό και αποκαλείται Πρωτόκλητος..

 

Ως μαθητής του  Χριστού ο Ανδρέας δεν έκανε θόρυβο και δεν προβαλλόταν, ούτε και πολυαναφέρεται στα Ευαγγέλια. Φαίνεται πως παρέμεινε χαμηλών τόνων και καλός ακροατής παρά ομιλητής. Όμως ήταν ένας πιστός μαθητής σίγουρος για τη Μεσσιανική ιδιότητα του διδασκάλου του. Η δεύτερη φορά που αναφέρεται το όνομά του είναι στο χορτασμό των πεντακισχιλίων. Γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (κ.6) «Επάρας οὖν ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτὸν, λέγει πρὸς τὸν Φίλιππον· Πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα φάγωσιν οὗτοι; ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Φίλιππος· Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τι λάβῃ. Λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου· Ἔστι παιδάριον ἓν ὧδε ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους;  εἶπεν δὲ ὁ Ἰησοῦς· Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν· ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσον οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ πεντακισχίλιοι. ἔλαβε δὲ τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς καὶ εὐχαριστήσας διέδωκε τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ἀνακειμένοις· ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον. ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν, λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται. συνήγαγον οὖν καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων ἃ ἐπερίσσευσε τοῖς βεβρωκόσιν.»

 

Ο Ανδρέας, λοιπόν, ήταν λιγομίλητος, αλλά κοντά στον Διδάσκαλον και ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει πραχτικά τον Ιησού στο έργον του.

 

Η τρίτη αναφορά στον Ανδρέα γίνεται πάλιν από τον Ιωάννη (κ.12): «Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ. οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν. ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ, καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος καὶ λέγουσι τῷ Ἰησοῦ·  ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων· Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.».

 

Οι ¨Έλληνες¨ που αναφέρει εδώ ο Ιωάννης ήταν εξελληνισμένοι Εβραίοι, που για να δουν τον Ιησού απευθύνθηκαν μάλλον σε λάθος πρόσωπο (τον Φίλιππο), αλλά αυτός ήξερε ποιος ήταν ο καταλληλότερος για να συνεννοηθεί μαζί τους: ο επίσης εξελληνισμένος Εβραίος ο Ανδρέας. Το μήνυμα του Ανδρέα στον Ιησού ήταν πολύ σημαντικό για τον Κύριο. Το κήρυγμά του έφτανε πια πέραν των Εβραίων και σε εθνικούς. Έτσι κόντευε η ώρα να εκπληρωθεί η αποστολή του Υιού του Θεού στον κόσμο.

 

Η τελευταία αναφορά στον Ανδρέα από τους Ευαγγελιστές γίνεται στο Ευαγγέλιο του Μάρκου (κ.13): «Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἱεροῦ λέγει αὐτῷ εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ· Διδάσκαλε, ἴδε ποταποὶ λίθοι καὶ ποταπαὶ οἰκοδομαί.  καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ· Βλέπεις ταύτας τὰς μεγάλας οἰκοδομάς; οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ. Καὶ καθημένου αὐτοῦ εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ, ἐπηρώτων αὐτὸν κατ' ἰδίαν Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας·  Εἰπὲ ἡμῖν πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ πάντα ταῦτα συντελεῖσθαι;  ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς ἤρξατο λέγειν αὐτοῖς· Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ. πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν.»

 

Ο Ιησούς βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ και το τέλος της επί γης παρουσίας του πλησιάζει, γι΄αυτό και ετοιμάζει τους μαθητές του για όσα άμεσα ή λίγο αργότερα θα συμβούν. Το ανήσυχο πνεύμα του Ανδρέα, και των φίλων του, ζητά να πληροφορηθεί κάτι περισσότερο και αποφασίζει να πλησιάσει το Διδάσκαλο και να τον ρωτήσει κατ’ ιδίαν πότε θα εκπληρωθούν οι προφητείες Του. Ο Κύριος αντί να απαντήσει συγκεκριμένα προτιμά να προβληματίσει τους μαθητές του για ένα μεγάλο κίνδυνο που θα αντιμετωπίσει η Εκκλησία όταν Αυτός θα έχει φύγει: τους πλάνους, τους ψευδοπροφήτες και τις αιρέσεις. Ο Ανδρέας όμως και οι φίλοι του θα αποδειχθούν μελλοντικά  στύλοι ακλόνητοι και μαχητές άκαμπτοι μέχρι το τέλος έστω και αν αυτό, για τον ίδιο και μερικούς άλλους μαθητές, θα είναι μαρτυρικό!

 

Ανδρέας ο Απόστολος

Πρώτη περιοδεία

Μετά το πάθος και την ανάσταση του Κυρίου συναντούμε τον Ανδρέα στις πράξεις των Αποστόλων (κ.1): «… καὶ ταῦτα εἰπὼν βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ,  οἳ καὶ εἶπον· Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ'ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν. Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλὴμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν. καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει σὺν γυναιξὶ καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.»

 

Asia_Minor

 

Ο Ανδρέας, λοιπόν, με τους άλλους μαθητές, με τα αδέλφια του Ιησού, τις πιστές του μαθήτριες και τη μητέρα του,  αφού έγιναν μάρτυρες της Ανάληψης του Χριστού, μαζεύτηκαν στο γνωστό υπερώον της Ιερουσαλήμ περιμένοντες να έρθει το Άγιον Πνεύμα. Και αφού Αυτό ήρθε την ημέρα της Πεντηκοστής, συμπλήρωσε μέσα τους το φως της αλήθειας και τους γέμισε με περισσή δύναμη, άρχισαν το έργο της διάδοσης του Ευαγγελίου του Κυρίου.

 

Ο Ανδρέας ως ελληνομαθής επέλεξε να ευαγγελισθεί το λόγο του Κυρίου σε εθνικούς. Έτσι πέρασε στα βόρεια της Μικράς Ασίας. συνοδευόμενος από το Ματθία. Ως έδρα του αποστολικού του έργου επέλεξε την παραλιακή πόλη Σινώπη. Από εκεί πραγματοποιούσε αποστολές και σε άλλες περιοχές: Αμισός (Σαμψούντα), Ιβηρία (Γεωργία) και έφτασε (σύμφωνα με τη ρωσική παράδοση) μέχρι και το Κίεβο της Ουκρανίας. Η περιοδεία αυτή του Αποστόλου Ανδρέα κράτησε τρία περίπου χρόνια. Αφού ίδρυσε εκκλησίες στις περιοχές αυτές, το 34 μ.Χ. επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα για να γιορτάσει το Πάσχα με τους άλλους μαθητές.

 

Δεύτερη περιοδεία

Ο Ανδρέας αφού ενημέρωσε τους άλλους αποστόλους για το έργο του και γιόρτασε μαζί τους το Πάσχα, ξεκούραστος και ανανεωμένος πνευματικά, ξεκινά τη δεύτερη περιοδεία του. Από την Αντιόχεια της Συρίας με ιστιοφόρο κατευθύνεται τώρα στη δυτική Μικρά Ασία στη ξακουστή Έφεσο. Το πλοίο καθοδόν συναντά νηνεμία και αναγκάζεται (σύμφωνα με την παράδοση) να αγκυροβολήσει για λίγο στην Καρπασία της Κύπρου, εκεί που πολύ αργότερα κτίστηκε το ξακουστό του μοναστήρι. Τελικά έφθασε στην Έφεσο και άρχισε το αποστολικό του έργο, οργώνοντας ολόκληρη τη δυτική Μικρά Ασία: Λαοδίκεια, Νικομήδεια, Νίκαια και Χαλκηδόνα. Για λίγο ξαναπήγε στη Σινώπη και την Αμισό για να επισκεφθεί τα εκεί πνευματικά του παιδιά από την πρώτη του περιοδεία.

 

Αφού επέστρεψε στη Χαλκηδόνα πέρασε στην απέναντι Ευρωπαϊκή ακτή, στην πόλη του Βυζαντίου, που αργότερα έγινε η ξακουστή Κωνσταντινούπολη. Σήμερα το Πατριαρχείο αναγνωρίζει ως ιδρυτή της εκεί Εκκλησίας  τον Απόστολο Ανδρέα. Ως πρώτο Επίσκοπο Βυζαντίου εγκατέστησε τον άγιο Στάχυ, έναν από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους.

 

Στην Πάτρα

Αφού θεμελίωσε την εκκλησία του Βυζαντίου ο Ανδρέας κατευθύνθηκε αργότερα μέσω Θράκης και Μακεδονίας στην Πελοπόννησο. Έδρα της δράσης του ήταν η Πάτρα. Εκεί διέμενε στο σπίτι κάποιου Σώσιου, τον οποίο είχε θεραπεύσει από ανίατη ασθένεια. Από την Πάτρα ο Ανδρέας εξορμούσε σε όλη την Αχαΐα κηρύττοντας και θαυματουργώντας. Την περιοχή διοικούσε τότε κάποιος Αιγεάτης ένας σκληρός ειδωλολάτρης. Κάποτε ο Αιγεάτης πήγε στη Ρώμη για κρατικές υποθέσεις, αφήνοντας σαν αντικαταστάτη του το Στρατοκλή. Αυτοκράτορας τότε ήταν ο θηριώδης Νέρωνας που έκαψε τη Ρώμη για να εμπνευστεί από το ολοκαύτωμά της και να συνθέσει (άκουσον-άκουσον)  ένα μεγαλειώδες ποίημα. Ο Νέρωνας απέδωσε την πυρπόληση της Ρώμης στους Χριστιανούς και άρχισε έτσι τον πρώτο διωγμό εναντίον τους το 64 μ.Χ.

 

Patra

 

Κάποια μέρα ένας υπηρέτης του Στρατοκλή ασθένησε βαριά και ο Ανδρέας θαυματουργικά τον γιάτρεψε. Το ίδιο επαναλήφθηκε με τη σύζυγο του Αιγεάτη Μαξιμίλλα. Στρατοκλής και Μαξιμίλλα συγκλονισμένοι από τα απανωτά θαύματα του Αποστόλου Ανδρέα ασπάστηκαν το Χριστιανισμό. Όταν ο Αιγεάτης επέστρεψε στην Πάτρα και αντιλήφθηκε το τι έγινε εξεμάνη και επηρεασμένος από  το Νέρωνα συνέλαβε τον Ανδρέα, τον έκλεισε στη φυλακή και τον καταδίκασε στη συνέχεια σε σταυρικό θάνατο. Προτού οδηγηθεί στον τόπο του μαρτυρίου του, ο Ανδρέας χειροτόνησε ως επίσκοπο της Πάτρας το Στρατοκλή. Η παράδοση θέλει τον Ανδρέα να επέλεξε χιαστί σταυρό, γιατί θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο να σταυρωθεί όπως ο Κύριος. . Ήταν η 30η Νοεμβρίου του 68(;) μ..Χ.

 

Το λείψανο του

Τον Απόστολο Ανδρέα κήδεψαν ο Επίσκοπος Στρατοκλής και η Μαξιμίλλα στην Πάτρα, στον τόπο όπου σήμερα βρίσκεται ο ναός του. Όταν ιδρύθηκε το Βυζάντιο ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος μετέφερε το λείψανο του Αγίου, εκτός από την κάρα που έμεινε στην Πάτρα, στην Κωνσταντινούπολη και το κατέθεσε στο ναό των Αποστόλων. Το 1204 μετά την άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους το λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε στο ναό του Αποστόλου Ανδρέα στην παραλιακή πόλη Αμάλφη της Ιταλίας.

Amalfi

Μια άλλη παράδοση φέρει τον Κωνστάντιο να μετέφερε το λείψανο του Αγίου στην πόλη του Αγίου Ανδρέου στη Σκωτία, όπου υπάρχει και ο αρχαίος ναός, καθεδρικός της εκκλησίας της Σκωτίας αφιερωμένος στον άγιο. Η σημαία της Σκωτίας έφερε τον χιαστί σταυρό του Αγίου. Όταν η Σκωτία ενώθηκε με την Αγγλία ο χιαστός σταυρός μεταφέρθηκε στη σημαία της Μεγάλης Βρεττανίας.

 

Η κάρα του Αποστόλου  μεταφέρθηκε από την Πάτρα στην Ιταλία το 1460 από τον επίσκοπο Θωμά Παλαιολόγο, υπό την απειλή της πτώσης των Πατρών στους Τούρκους. Η κάρα μεταφέρθηκε στην πόλη Νάρνια το 1461 και την επόμενη χρονιά στη Ρώμη, καταλήγοντας στο ναό του Αγίου Πέτρου το 1464. Το 1964 ο Πάπας Παύλος Στ΄, την επέστρεψε στην εκκλησία των Πατρών. Στις 19 Ιανουαρίου του 1980 ο Αρχιεπίσκοπος Μασσαλίας Ρογήρος Ετσεγκαραί μετέφερε στην Πάτρα το Σταυρό του Αποστόλου, που είχε μετακινηθεί από την Κων/πολη το 1250.

Scotland

 

Η τιμή του Αποστόλου Ανδρέα

Από όσα αναφέραμε μέχρι τώρα είναι φανερό πως ο Απόστολος Ανδρέας με ταπεινότητα αλλά και αποφασιστικότητα, με άοκνη δράση υπηρέτησε την Εκκλησία, διέδωσε το Χριστιανισμό σε πολλά έθνη και μαρτύρησε για το Χριστό με εντελώς ανάλογο τρόπο με Εκείνον.  Γι αυτό αγαπήθηκε από τους Χριστιανούς όλου του κόσμου, πολλοί από τους οποίους φέρουν το όνομά του. Πόλεις, χωριά και τόποι έχουν το όνομά του. Πλήθος ναών είναι αφιερωμένοι σ’ αυτόν. Εκτός από την Πάτρα πολλές πόλεις τον έχουν ως πολιούχο. Η Εκκλησία του Βυζαντίου, της Ρωσίας και της Σκωτίας τον θεωρούν ιδρυτή τους. Είδαμε ακόμη πως ακόμη και ο σταυρός του κοσμεί τη σημαία της Μεγάλης Βρετανίας. Πιθανότατα όμως οι Έλληνες του αποδίδουμε την πιο μεγάλη τιμή και όλως ιδιαιτέρως οι Κύπριοι.

 

Monastery

Δεν ξεχνώ!

 

Ανδρέας Χρυσάνθου 02/12/2011